Δημήτρης Χατζής

Άλκη Ζέη

K. Χαραλαμπίδης, Γλυκό του κουταλιού

Ομήρου Οδύσσεια

λ

Νέκυια.

Μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη

Εκεί σφαχτά ο Ευρύλοχος κι ο Περιμήδης φέραν,

κι εγώ έσυρα το κοφτερό σπαθί από το πλευρό μου,

25 κι έσκαψα λάκκο ως πήχη μιά, του μάκρου και του πλάτου·

και χύνω ολόγυρα σταλιές στους πεθαμένους όλους,

πρώτα μελόνερο, ύστερα γλυκό κρασί, και τρίτο

πάλε νερό· και με λευκό τα πασπαλίζω αλεύρι·

και λέγοντας πολλές ευκές στ' αδύναμα κεφάλια

30 των πεθαμένων, έταξα πως άμα ερθώ στο Θιάκι

στείρα δαμάλα διαλεχτή στον πύργο μου θα σφάξω,

και πως θ' ανάψω τους πυρά γεμάτη ωραία δώρα,

και χώρια αρνί κατάμαυρο του Τειρεσία θα κόψω,

του κοπαδιού το πιο καλό. Και των νεκρών τα πλήθια

με τάματα και προσευκές θερμοπαρακαλώντας,

35 πήρα τ' αρνιά και τα 'σφαξα στο λάκκο· και το αίμα

έτρεχε ολόμαυρο. Άρχισαν των πεθαμένων τότες

και μαζευόνταν οι ψυχές απ' το Έρεβος το μαύρο

..........................................................................................................................................

ως τόσο εγώ στεκόμουν
ωσότου η μάνα ζύγωσε και μαύρο ρούφηξε αίμα·

και τότ' ευτύς με γνώρισε και μου 'κρενε θρηνώντας·

155 «Πώς ήρθες, γιέ μου, ζωντανός στα μαύρα αυτά σκοτάδια;
Δύσκολο για τους ζωντανούς να δούνε αυτά εδώ κάτω.
..................................................................................................

Αυτά είπε, κι εγώ μίλησα κι απολογήθηκά της. «Μάνα μου, ανάγκη μ' έφερε στον Άδη να ρωτήξω 165 τη μοίρα μου απ' το θεϊκό Θηβαίο, τον Τειρεσία· τι ακόμα εγώ δεν άγγιξα των Αχαιών τη χώρα, μηδέ στη γης μου πάτησα, παρά όλο ερμοπλανιέμαι, . αφόντας με το θεϊκό Αγαμέμνονα είχα φύγει για το Ίλιο τ' αλογάρικο, τους Τρώες να πολεμήσω. 170 Ως τόσο, πές μου ξάστερα και ξήγησέ μου ετούτο· πως σου 'ρθε ο κορμοτεντωτής ο Χάρος και σε πήρε ; να 'ταν αρρώστια μακρινή, για η Άρτεμη η τοξεύτρα με τις ψιλές σαγίτες της ήρθε να σε σκοτώση ; Πες μου και για τον κύρη μου, και για το γιό που αφήκα, 175 αν τα πρωτάτα μου κρατούν ακόμα αυτοί, για κάποιος άλλος τα πήρε, και θαρρούν πως πια δε θα γυρίσω. Πες μου και της γυναίκας μου ποιά 'ναι η βουλή κι η γνώμη· κάθεται πάντα με το γιό και κυβερνάει το σπίτι, ή τάχα την παντρεύτηκε Αχαιός απ' τους προυχόντους ;»

Πηγή: Μικρός Απόπλους







Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο 

Πηγή: wikipedia 

O Νικόλας ένα «αλλιώτικο» αγόρι και η Μαρία γίνονται φίλοι.

Silent Screams

 Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους με κινητό.

Βραβείο Σκηνοθεσίας Mobile Film Festival 2017

Κόλιας εναντίον Πολ Ροζ ( Ζωρζ Σαρρή, Νινέτ)

Ο Κόλιας είναι ο ιδανικός σύζυγος για μένα. Γοητευτικός, μορφωμένος, από καλή οικογένεια και το κυριότερο… με αγαπάει πραγματικά. Τον γνωρίζω από πολύ μικρή και είμαι σίγουρη ότι θα είναι καλός σύζυγος και υπεύθυνος πατέρας. Τι καλύτερο; Ακόμα, πλούσιος καθώς είναι, μπορεί να μου προσφέρει μία άνετη ζωή. Οι γονείς μου τον συμπαθούν πολύ και οι οικογένειες μας έχουν πολύ καλές σχέσεις. Είμαι σίγουρη ότι και οι γονείς του θα είναι στο πλάι μου σε μία δύσκολη στιγμή, όπως άλλωστε και ο Κόλιας. Θα ζήσουμε κοντά στους γονείς μου και θα μπορώ να τους φροντίζω, όταν γεράσουν. Τέλος, τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν στην πατρίδα τους, έχοντας δίπλα τους τούς παππούδες και τις γιαγιάδες τους. 

Κωνσταντίνα Σ. - Γκ.

Θα ακολουθήσω τον δρόμο της καρδιάς μου.  Το αποφάσισα.Ο Πολ θα είναι ο άντρας της ζωής μου. Είναι το αγόρι που έχω ερωτευτεί. Μαζί του θα πάω στη Γαλλία. Διάβασα το γράμμα του Κόλια. Ήμουν ειλικρινής μαζί του. Του ξεκαθάρισα ότι αγαπώ κάποιον άλλον και του ζήτησα να μείνουμε για πάντα φίλοι. Τι ευτυχία! Θα ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου με τον άντρα που αγαπώ.

Ειρήνη Μ.

Αν ήμουν στη θέση της Νινέτ, φυσικά και θα διεκδικούσα τον πρώτο και μεγάλο μου έρωτα, τον Πολ Ροζ. Θα διεκδικούσα με σθένος την επιλογή μου και θα ερχόμουν σε αντιπαράθεση με την ίδια την κοινωνία και τα όρια που θέτει. Εν ολίγοις θα προσπαθούσα να καταρρίψω τις προκαταλήψεις περί μαύρου και κατωτερότητας των ανθρώπων που δεν είναι λευκοί. 

Μάριος Στρ.

Άσκηση Δημιουργικής Γραφής

Ελένη Δικαίου, Ο άνεμος στα μαλλιά της  ( Διαφορετικό τέλος)

Περίμενα πολύ καιρό για να ξαναδώ το Γιασεμάκι μου. Επιτέλους Μάρτιος! Σε λίγες μέρες θα την ξανασυναντούσα. Θα αντίκριζα αυτά τα ματιά που είχα ερωτευτεί.

Έβγαλα εισιτήριο για να γυρίσω στην πόλη μου. Πρώτα πήγα να δω τους γονείς μου. Μου είχαν λείψει… Μια  έκφραση χαράς απλώθηκε στα πρόσωπά τους.

-Συγγνώμη, ψέλλισε η μάνα μου.

Δεν απάντησα.  Τους είπα μόνο πως θα μείνω για λίγο και θα επιστρέψω το βράδυ.

-Γιατί; η κλασική ερώτηση της μάνας.

-Έχω ραντεβού με την Γιασεμή.

-Με ποια;

-Μετά αυτά…, της απάντησα γελώντας

Έφυγα τρέχοντας. Πήγα στο μέρος που είχαμε συμφωνήσει. Εκεί, δίπλα στην θάλασσα. Ήρθε!!!  Της έδωσα μια σφιχτή αγκαλιά Παραλίγο  να της σπάσω τα κόκκαλα.

-Έλα, πες μου τα νέα σου! μου είπε.

-Θα ξαναδώσω Πανελλήνιες.

-Αλήθεια;! Τι ωραία! μου είπε και με φίλησε.

Μείναμε εκεί ως αργά το βράδυ. Μετά γύρισα σπίτι και η ανάκριση άρχισε...

Οι Πανελλήνιες ήταν μια ανάσα μακριά. Ήμουν αγχωμένος. Πήγα νωρίς για ύπνο. Ξύπνησα το επόμενο πρωί γεμάτος αγωνία. Άκουσα την πόρτα να χτυπά.  Η Γιασεμή είχε έρθει για να με πάρει. Έτρεμε από αγωνία.

-Όλα θα πάνε καλά, της είπα. Φύγαμε ...

…

Ο καιρός για τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών έφτασε. Η Γιασεμή, που είχε πάει από νωρίς το πρωί στο σχολείο, ήρθε φορτσάτη σπίτι μου.

-Περάσαμε!!!

-Πλάκα κανείς;

-Όχι! είπε με το χαμόγελο στα χείλη.

-Τέλεια!!!

Περάσαμε στην ίδια πόλη. Νοικιάσαμε ένα διαμέρισμα και

μείναμε μαζί τα χρόνια των σπουδών μας. Στη συνέχεια εγκατασταθήκαμε στην Άγονη Γραμμή.

 -Να ζήσετε!!! Ρύζια πετάγονταν από παντού.

-Πάντα ευτυχισμένοι!!!

Τραβήξαμε το δικό μας δρόμο. Έναν μοναδικό δρόμο. Μαζί. Μακριά… Στην Άγονη Γραμμή.

ΓΕΩΡΓΙΑ Τ.

ΝΙΚΗ Π. 

ΕΛΕΝΑ Σ.

 Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου,  Στο τσιμεντένιο δάσος  (Διαφορετικό τέλος)

....

Κόννη: Χτύπησε κανείς;
Σωτήρης: Ο Λυκίδης. Προσπάθησε να ξεφύγει, όταν κατάλαβε πως τον περικύκλωσαν. Τον κυνήγησαν δύο αστυνομικά... Πήγε να στρίψει και έπεσε στην κολόνα. 

Ο Λυκίδης φαινόταν πως θα άφηνε την τελευταία του πνοή. Το ασθενοφόρο, όμως, έφτασε εγκαίρως και τον μετέφερε ουρλιάζοντας γρήγορα στο κοντινότερο νοσοκομείο, ενώ οι άνθρωποι του Ε.Κ.Α.Β πάλευαν να τον σώσουν. Εκείνες τις στιγμές η ζωή του Λυκίδη περνούσε μπροστά από τα μάτια του σαν κινηματογραφική ταινία. Είδε τις κατεστραμμένες από τα ναρκωτικά ζωές των νέων και την αγωνία των οικογενειών τους. Ίσως κάποια στιγμή βρισκόταν στη θέση τους. Κάτι άρχισε να αλλάζει μέσα του. Σαν να πέταξε από πάνω του την κακία και την πονηριά και να γέμισε την καρδιά του με καλοσύνη, αλλά και τύψεις για τα φρικτά εγκλήματα, γιατί μόνο εγκλήματα μπορείς να χαρακτηρίσεις τις πράξεις του. 

Μόλις αποκαταστάθηκε η υγεία του, τον μετέφεραν αμέσως στην φυλακή. Οι τύψεις όμως τον βασάνιζαν. Είχαν εγκλωβιστεί στο μυαλό του. Είχαν γίνει η χειρότερη φυλακή  του. Έπρεπε με κάποιον τρόπο να διορθώσει τα λάθη του. Όταν, μετά από πολλά χρόνια, αποφυλακίστηκε, με τα λεφτά που του είχαν απομείνει, δημιούργησε ένα ίδρυμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και προσπάθησε να βοηθήσει νέους που είχαν πέσει στα δίχτυα αυτής της καταραμένης μάστιγας.

ΒIΚΥ  ΝΤ. 

ΜΕΛIΤΑ  Π. 

ΜΑIΡΗ  ΤΖ.

Ελένη Πριοβόλου, «Οι Φύλακες των αστεριών»

 (Οπισθόφυλλο) 

Συχνά κρίνουμε τους ανθρώπους με βάση την καταγωγή και το θρήσκευμά τους. Αλήθεια, μπορούμε να καταλάβουμε το ποιόν ενός ανθρώπου, έχοντας αυτά ως μοναδικά κριτήρια; Είναι αυτό δίκαιο και σωστό; Οι νέοι μπορούν άραγε να κάνουν την διαφορά; Να άρουν τις προκαταλήψεις τους, να κατανοήσουν την διαφορετικότητα των γύρω τους και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; Μία παρέα εφήβων, σε ένα απομακρυσμένο χωριό, απέδειξε ότι με λίγη καλή θέληση και σωστή καθοδήγηση όλα είναι πιθανά! Παιδιά με ίδια ενδιαφέροντα, ίδια όνειρα και ίδιες φιλοδοξίες. 

Ένα μαγικό ταξίδι στις όχθες του ποταμού Νέστου, στον κόσμο των άγριων αλόγων και... των αστεριών. Μία βόλτα στον μουσουλμανικό και στον χριστιανικό κόσμο. Ένα βιβλίο που μιλάει για την αγάπη, την φιλία και την δικαιοσύνη. Ένα μυθιστόρημα που συναρπάζει μικρούς και μεγάλους!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Σ-ΓΚ.

Όταν η Κωνσταντίνα ( Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της) συναντά την  Κόνη ( Στο τσιμεντένιο δάσος) 

Η εγχείρηση τελικά πήγε καλά. Η Κόνη ήταν ανακουφισμένη που η γιαγιά της πέρασε τα δύσκολα και τώρα πια έμπαινε στο στάδιο της ανάρρωσης. Χαρούμενη περνούσε τον χρόνο της με τον Σωτήρη. Ήταν ευτυχισμένη. Από την άλλη, για την Κωνσταντίνα τα πράγματα ήταν δύσκολα στο κέντρο απεξάρτησης. Η ζωή της χωρίς τα χαπάκια, που την έκαναν να νιώθει τόσο ωραία, δεν είχε νόημα. 

Γνωρίστηκαν με την Κόνη μία μέρα τυχαία. Η Κωνσταντίνα έκανε βόλτα στον κήπο του νοσοκομείου, όπου στεγαζόταν το κέντρο απεξάρτησης. Ήταν το ίδιο νοσοκομείο που η Κόνη πέρασε ώρες μεγάλης αγωνίας για τη γιαγιά της. Τα δυο κορίτσια έπιασαν αμέσως κουβέντα. Διηγήθηκαν η μία στην άλλη την ιστορία της. Όταν η Κόνη ρώτησε την Κωνσταντίνα πώς τα πάει με την αποτοξίνωση, αυτή της είπε την αλήθεια. Πως της ήταν πολύ δύσκολο να απεξαρτηθεί και πως κάθε φορά που δεν ένιωθε πολύ καλά, ευχόταν να είχε το «θαυματουργό» χαπάκι. Η Κόνη την συμπόνεσε και προσφέρθηκε να την βοηθήσει να ξεπεράσει το πρόβλημά της. Από εκείνη τη στιγμή έγιναν οι καλύτερες φίλες. Κάθε πρωί, μετά την επίσκεψη στη γιαγιά, η Κόνη πήγαινε στην Κωνσταντίνα και περνούσαν μαζί αρκετές ώρες. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Η Κωνσταντίνα γρήγορα κατόρθωσε να υπερνικήσει τον εθισμό που της διέλυε τη ζωή και να προχωρήσει.

Όταν μάλιστα πέρασε στο πανεπιστήμιο, τα δυο κορίτσια αποφάσισαν να εργαστούν εθελοντικά σε ένα κέντρο απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και να βάλουν και αυτές το λιθαράκι τους στη μάχη κατά των καταστροφικών αυτών ουσιών. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠ.

Ελένη Πριοβόλου, «Οι Φύλακες των αστεριών»

 (Διαφορετικό τέλος)

Μετά από δύο μόλις εβδομάδες και μετά από επίμονες προσπάθειες, η Ανδρομάχη είχε βρει μια καινούρια, ξεχωριστή φίλη. Κατάφερε επιτέλους να ιππεύσει τη Λευκοθέα, το άγριο άλογο των ονείρων της. Ο Νέσσος ήταν πολύ περήφανος γι’ αυτήν. Η Ανδρομάχη είχε τελικά κάνει ένα μεγάλο βήμα προς τον κόσμο των αλόγων. Και στο βήμα αυτό την είχε βοηθήσει πολύ ο Νέσσος, ο οποίος την είχε ενθαρρύνει, και η ίδια το γνώριζε αυτό πολύ καλά και το εκτιμούσε. Μετά από εκείνη την ημέρα, η Ανδρομάχη και ο Νέσσος είχαν πολύ καιρό να δουν την Λευκοθέα. Μια μέρα που ο Νέσσος έκανε βόλτα στο δάσος, άκουσε ένα αμυδρό χλιμίντρισμα

μέσα από μία σπηλιά. Ήταν η Λευκοθέα, μα δεν ήταν μόνη της. Μόλις είχε γεννήσει ένα υπέροχο μωρό. Προς μεγάλη έκπληξη του Νέσσου, το μικρό αλογάκι ήταν ολόιδιο ο Ερμής. Η χαρά του Νέσσου ήταν απερίγραπτη! Έτρεξε αμέσως να φέρει νερό και φαγητό στη Λευκοθέα, και φυσικά να ενημερώσει την Ανδρομάχη. Όταν έφτασαν στη σπηλιά είδαν το μωρό να χοροπηδάει και να παίζει με την πανέμορφη μητέρα του. Το όνομα που έδωσαν στο αλογάκι ήταν Ερμής. Με το πέρασμα των χρόνων, ο Νέσσος τελείωσε το σχολείο και έγινε ο καλύτερος κτηνίατρος της περιοχής. Η Ανδρομάχη έγινε δασκάλα για παιδιά με νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές. Η μεγάλη τους αγάπη για τα ζώα και τα παιδιά τους ώθησε να ιδρύσουν τον όμιλο ιππασίας για αυτιστικά παιδιά «Ερμής & Λευκοθέα», όπου παιδιά με τέτοια προβλήματα είχαν τη δυνατότητα να έρχονται σε επαφή με τα άλογα. Και όλα αυτά χάρη στον Ερμή…

ΕΙΡΗΝΗ Μ.

Διδακτική επίσκεψη στο Κάστρο

Την Πέμπτη 19/1/2017 τα τέσσερα τμήματα της β΄ γυμνασίου του σχολείου μας επισκέφτηκαν το κάστρο των Ιωαννίνων και ξεναγήθηκαν στην έκθεση «Από την ‘Άπειρο Χώρα’ στη Μεγάλη Ήπειρο», που οργανώνει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, καθώς και στο Μουσείο Αργυροτεχνίας.

Στιγμιότυπα από την επίσκεψή στην έκθεση στο βίντεο που ακολουθεί.

Συμβουλές στον Γιώργο.

Στο πλαίσιο της δημιουργικής γραφής οι μαθητές της Β'τάξης  συμβουλεύουν  τον Γιώργο,κεντρικό ήρωα  του  μυθιστορήματος της Ελένης Δικαίου, Ο άνεμος στα μαλλιά της...

Ιωάννινα,11/12/2016

Αγαπητέ Γιώργο,

Θα ήθελα να σου πω τη γνώμη μου για το θέμα που αντιμετωπίζεις αυτή την περίοδο.Θα σου πρότεινα, λοιπόν, να αφήσεις στην άκρη τον οξύθυμο χαρακτήρα σου και να συμπεριφερθείς λογικά. Μην σκέφτεσαι να τα παρατήσεις όλα και να φύγεις. Για όλα τα πράγματα υπάρχει μία λύση, αν και καμία φορά αργεί να βρεθεί. Προσπάθησε να μιλήσεις ήρεμα στους γονείς σου, ζητώντας τους εξηγήσεις. Αν οι προσπάθειες σου δεν πιάσουν τόπο, δοκίμασε να προσεγγίσεις τον κύριο Θεμιστοκλή. Πες του ότι ως αγαπημένος εγγονός του συνεταίρου του, θα ήθελες να συμβάλεις στη λύση του προβλήματος. Είσαι το πιο κατάλληλο πρόσωπο. Αυτοί που προκάλεσαν το πρόβλημα είναι οι γονείς σου. Μπορείς με τον τρόπο σου να τους επηρεάσεις, αρκεί να έχεις τα απαραίτητα στοιχεία. Τότε, πιστεύω, ότι αυτός θα ανταποκριθεί. Έχοντας λοιπόν τα στοιχεία που σου χρειάζονται οι γονείς σου δεν μπορεί παρά να καταλάβουν… Άλλη λύση δεν υπάρχει…

Μια ακόμα μικρή συμβουλή. Να έχεις δίπλα σου τη Γιασεμή. Μόνο αυτή θα μπορέσει να σε συγκρατήσει σε μία δύσκολη στιγμή, που ίσως κάνεις πράγματα που θα μετανιώσεις.

Σου προτείνω να ακούσεις τις συμβουλές μου και να πράξεις ανάλογα. Εύχομαι κάποια στιγμή να βρείς τη λύση που ψάχνεις!

Με εκτίμηση

Η αδερφή του φίλου σου Μήτσου

Μαίρη Τζ.

Ιωάννινα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Αγαπητέ Γιώργο,

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου εκφράσω την συμπόνια μου για όσα έχεις περάσει, περνάς και θα περάσεις. Η οικογενειακή κρίση είναι μία ιδιότυπη κατάσταση που χρειάζεται έναν ιδιαίτερο χειρισμό εκ μέρους σου. Θα σου δώσω κάποιες συμβουλές που ελπίζω να σε βοηθήσουν.

Καταλαβαίνω την επιλογή σου να φύγεις και να ζήσεις στην Άγονη Γραμμή, καθώς χρειάζεσαι χρόνο με τον εαυτό σου για να σκεφτείς και να πάρεις κάποιες σημαντικές αποφάσεις. Ωστόσο, ήταν λάθος σου να εγκαταλείψεις την Γιασεμή και τους φίλους σου. Είναι οι άνθρωποι που θα σε στηρίξουν στην δύσκολη κατάσταση που βρίσκεσαι, και θα σου προσφέρουν την βοήθεια τους όπου μπορούν. Σε όλη την διάρκεια του αγώνα σου θα σε συμβουλεύσουν και θα σε κρίνουν καλοπροαίρετα, αν κάνεις κάποιο λάθος. Σ’ αυτούς θα μπορέσεις να ανοιχτείς, να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, να νιώσεις καλύτερα.

Θα σου πρότεινα επίσης να γράψεις ένα γράμμα στους γονείς σου ή να επικοινωνήσεις μαζί τους με άλλο τρόπο, εξηγώντας τους τι κάνουν λάθος. Όταν χάνουμε κάποιον που αγαπάμε, σκεφτόμαστε ποιο είναι το λάθος μας και μπορούμε να το διορθώσουμε. Έτσι και οι γονείς σου. Αφού σ’ έχασαν, ίσως καταλάβουν το λάθος τους και αλλάξουν την στάση τους απέναντι στον κ. Θεμιστοκλή. 

Ελπίζω να σε βοήθησα. Σου εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία! Αν θες κάτι, γράψε μου.

Ο φίλος σου 

Αλέξανδρος

Ιωάννινα, 12/12/2016

Αγαπητέ Γιώργο, 

Πρόσφατα έμαθα για το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις. Θέλω να ξέρεις ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα. Αποφάσισα, λοιπόν, να σου γράψω για να σου δώσω μερικές συμβουλές.

Δεν είναι εύκολο για έναν έφηβο να μαθαίνει ότι οι γονείς του δεν είναι τόσο «τέλειοι», όσο εκείνος πίστευε. Καταλαβαίνω ότι σου είναι πολύ δύσκολο να δεχτείς ότι οι γονείς σου προτιμούν να έχουν μία πολυτελή ζωή με οικιακές βοηθούς και ακριβά αυτοκίνητα παρά να δώσουν στον κύριο Θεμιστοκλή τα χρήματα που του οφείλουν. 

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να είσαι θυμωμένος μαζί τους και να ντρέπεσαι για την στάση του, όμως οι φωνές και οι καβγάδες δεν ωφελούν. Δεν θα κερδίσεις κάτι, εάν τους μειώσεις και τους κρίνεις με άσχημο τρόπο. Όπως καταλαβαίνεις, οι ακραίες αντιδράσεις δεν είναι καθόλου καλή επιλογή.

Εγώ, στη θέση σου, θα περίμενα για λίγες μέρες μέχρι να ηρεμήσω και να έχω καθαρό μυαλό για να σχεδιάσω τις κινήσεις μου. Στη συνέχεια, θα προσπαθούσα να συζητήσω ήρεμα και πολιτισμένα μαζί τους. Αυτό πρέπει να κάνεις κι εσύ. Να τους πεις την άποψή σου για το συγκεκριμένο θέμα και να υποστηρίξεις με επιχειρήματα την στάση σου. Στόχος σου είναι να τους κάνεις να καταλάβουν το λάθος τους και να ξεπληρώσουν το χρέος τους στον κύριο Θεμιστοκλή. Να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός. Μη μιλήσεις με λόγια σκληρά γι’ αυτούς, γιατί θα έχεις τα αντίθετα αποτελέσματα.

Αν οι γονείς σου διαφωνήσουν και δεν δεχτούν να δώσουν στον κύριο Θεμιστοκλή τα χρήματα που του χρωστάνε, θα σε συμβούλευα να απευθυνθείς στον ίδιο. Να είσαι φιλικός μαζί του και να του δείξεις ότι αντιλαμβάνεσαι την σοβαρότητα της κατάστασης. Καλό θα ήταν να αναφερθείς και στην ανεπιτυχή προσπάθειά σου. Είμαι σίγουρη ότι ο κύριος Θεμιστοκλής θα το εκτιμήσει πολύ. 

Τέλος, μπορείς να ζητήσεις τη βοήθεια κάποιου φίλου σου και φυσικά της Γιασεμής. Ίσως να σου δώσουν μία άλλη οπτική για τα πράγματα. 

Ελπίζω οι συμβουλές μου να δώσουν λύση στο πρόβλημά σου!

Με εκτίμηση

Κωνσταντίνα Σ- Γκ. 

Ξενιτιά

 Οδύσσεια, ραψωδία α, στ. 59-60 ( μεταφρ. Ζ. Σιδέρη)

Μα ο Δυσσέας και καπνό ποθεί να ιδεί απ'αγνάντια

να βγαίνει από την πατρίδα του ψηλά κι ας ξεψυχήσει.

Οδύσσεια, ραψωδία ε, στ. 221-232 ( μεταφρ. Ζ. Σιδέρη)

Τότε έτσι κι ο πολύσοφος απάντησε ο Δυσσέας·
«Συμπάθα, λατρευτή θεά. Καλά κι εγώ το ξέρω
σαν πόσο φαίνεται άσχημη μπροστά σου η Πηνελόπη,
στ’ ανάστημα και στη μορφή, τις δυο όποιος σα συγκρίνει.
Θνητή είναι εκείνη, μα θεά κι αγέραστη είσαι ατή σου.
Μα κι έτσι πάντα λαχταρώ να φτάσω στην πατρίδα
και να τη δουν τα μάτια μου του γυρισμού τη μέρα.
Κι ανίσως πάλε αθάνατος κανένας με τσακίσει
μες στο κρασάτο πέλαγος, κι αυτό θα το βαστάξω,
γιατί είναι μες στα στήθια μου καρτερικιά η καρδιά μου. 
Κι άλλα πολλά που πέρασα, πολλά έχω τραβηγμένα
στις μάχες και στη θάλασσα. Κι αυτό μες στ’ άλλα ας έρθει».

Καράβι ποιος σε κέντησε, ποιος σού `βαψε τα ξάρτιαγια να με πάρεις μακριά και να δακρύσουνε πικρά
και να δακρύσουνε πικρά της μάνας μου τα μάτια

Φεύγω γιατί με πίκρανε
η φτώχεια και ο πόνος
είχε πνιγεί η ελπίδα μου
είχε σβηστεί ο ήλιος μου
κι είχε χαθεί
κι είχε χαθεί ο δρόμος

Με δέρναν όλοι οι καιροί, μου πάγωναν τα μάτια
μου κάναν πέτρα το ψωμί, μου κάναν βούρκο το νερό
μου κάναν βούρκο το νερό και την καρδιά κομμάτια

Φεύγω γιατί με πίκρανε...

Δε μού `χαν μείνει ν’ αγαπώ δυο χέρια ν’ αγκαλιάζω
μόνο τα χείλη με καημό και μια φωνή με πυρετό
και μια φωνή με πυρετό τον πόνο να φωνάζω

Φεύγω γιατί με πίκρανε...


Μάνα, πολλά μαλώνεις με
κι εγώ μισέψω θέλει,
να πάω, μάνα, στην ξενιτιά,
να κάμεις μήνες, μάνα, να με ιδείς
καιρούς, μάνα, να μ’ ανταμώσεις,
να ‘ρθουν, μάνα, μου οι γιορτές
οι μεγαλοβδομάδες και να ‘μαι εγώ στην ξενιτιά.


Ξενιτεμένος κι έρημος στην ξενιτιά γυρίζω,
τις πίκρες και τα βάσανα μπροστά μου αντικρίζω.

Πόσες φορές, βρε μάνα μου, θυμήθηκα εσένα,
απ' τα πολλά τα βάσανα που τράβηξα στα ξένα.

Για να ξεχάσω, μάνα μου, πίνω το κατοστάρι,
το δευτερώνω ύστερα και το τριτώνω πάλι.

Είναι καημός, μανούλα μου, είναι μεγάλος πόνος,
εδώ μέσα στην ξενιτιά να την περνάω μόνος.

Σαν απόκληρος γυρίζω στην κακούργα ξενητειά
Περιπλανώμενος, δυστυχισμένος μακριά απ' της μάνας μου την αγκαλιά.
Κλαίνε τα πουλιά γι' αέρα και τα δένδρα για νερό
κλαίω μανούλα μου και εγώ για σένα πού έχω χρόνια να σε δω.
Πάρε, πάρε την ψυχή μου ησυχία για να βρω
αφού το θέλησε η μαύρη μοίρα μεσ' την ζωή μου να μην χαρώ.


Τώρα που πας στη ξενιτιά
πουλί θα γίνω του νοτιά
γρήγορα να σ' ανταμώσω.
Για να σου φέρω τον σταυρό
που μου παράγγειλες να βρω
δαχτυλίδι να σου δώσω.

Ήσουν κυπαρίσσι στην αυλή μου αγαπημένο
ποιος θα μου χαρίσει το φιλί που περιμένω.
Στ' όμορφο ακρογιάλι καρτερώ να μου 'ρθεις πάλι
σαν μικρό χαρούμενο πουλί. (δις)

Χρυσή μου αγάπη έχε γεια
να 'ναι μαζί σου η Παναγιά
κι όταν 'ρθει το περιστέρι,

Στις φάμπρικες της Γερμανίας
και στου Βελγίου τις στοές
πόσα παιδιά σκληρά δουλεύουν
και κλαίνε οι μάνες μοναχές

Κακούργα μετανάστευση
κακούργα ξενιτιά
μας πήρες απ' τον τόπο μας
τα πιο καλά παιδιά

Στη μακρινή την Αυστραλία
και πέρα στην Αμερική
στον Καναδά στη Βραζιλία
πόσα παιδιά πονούν κι εκεί

Κακούργα μετανάστευση...

Κάνε κουράγιο μετανάστη
κάνε λεβέντη μου υπομονή
του γυρισμού σου το καράβι
πάλι μια μέρα θα φανεί

Κακούργα μετανάστευση
κακούργα ξενιτιά
μας πήρες απ' τον τόπο μας
τα πιο καλά παιδιά


Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω
έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω.
Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε
τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε.

Αδύνατος μου γράφει ο Στελάκης
έχει ανάγκη θάλασσας ο Τάκης
αρχίζει το σχολείο η Μαρίνα
θέλει να γίνει κάποτε γιατρίνα.

Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω
έχω ένα χρόνο να τα δω και λιώνω.
Αγόρασα λαχείο στ' όνομά τους
αχ, να κερδίσει να σταθώ σιμά τους



Φεγγάρι, μάγια μου 'κανες
και περπατώ στα ξένα,
είναι το σπίτι ορφανό,
αβάσταχτο το δειλινό
και τα βουνά κλαμένα.

Στείλ', ουρανέ μου, ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή.

Στείλ' ουρανέ μου ένα πουλί,
ένα χελιδονάκι,
να πάει να χτίσει τη φωλιά
στου κήπου την κορομηλιά,
δίπλα στο μπαλκονάκι.

Στείλ' ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή,
να πάει στη μάνα υπομονή
δεμένη στο μαντίλι
προικιά στην αδερφούλα μου
και στη γειτονοπούλα μου
γλυκό φιλί στα χείλη.

Στείλ' ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή.

"Πορτρέτα εφήβων"

Open publication - Free publishing - More litterature

Οι κυνηγημένοι Mashco-Piro

Μια φυλή απομονωμένων ινδιάνων,oι Μashco-Piro, κυνηγημένοι από τους παράνομους υλοτόμους του Περού μετακινήθηκαν προς την Βραζιλία, σε μια περιοχή του ποταμού Envira, κοντά στα σύνορα των δύο χωρών.

Ο διευθυντής του τμήματος που ασχολείται με τις υποθέσεις των ιθαγενών της Βραζιλίας, Jose Mereilles, με μια ομάδα του BBC πέταξε πάνω από το δάσος για να αποδείξει την ύπαρξη τους και όχι για να έρθει σε επαφή μαζί τους. "Εκτός από τη βία, εξηγεί, απλοί ιοί όπως της γρίπης μπορούν να τους σκοτώσουν και να αποδεκατίσουν ολόκληρη τη φυλή".

Πηγή:Le monde

Η Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Prezi

Νεοελληνική Λογοτεχνία on Prezi

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρουσίαση είτε πατώντας το Autoplay ( κάτω δεξιά στην οθόνη : Μore) είτε  το βελάκι με το χέρι. Ο δεύτερος τρόπος είναι, νομίζω, προτιμότερος γιατί υποτάσσεται στους δικούς σας ρυθμούς. Εξάλλου έτσι καλύπτονται καλύτερα και κάποιες τεχνικές αδυναμίες που δεν μπόρεσα να αντιμετωπίσω.

https://prezi.com/ub0y-0nitc9n/

Φωτογραφίες του Antoine de St- Exupéry

Πολλές ανέκδοτες φωτογραφίες του Antoine de St-Exupéry βρέθηκαν κοντά στην Angers.Πρόκειται για τις τελευταίες φωτογραφίες  πριν από το θάνατό του, τον Ιούλιο 1944, στη διάρκεια αναγνωριστικής πτήσης πάνω από την Μεσόγειο.

Η οικογένεια του R. Duriez, ενός πιλότου- συντρόφου του, είχε φυλάξει τις φωτογραφίες σ' ένα χάρτινο κουτί ανάμεσα σε σημειώσεις  για την πτήση και σε ερασιτεχνικές φωτογραφίες τραβηγμένες στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τον αερόπορο αυτό. 

Μία από τις τελευταίες φωτογραφίες του Antoine de St- Exupéry, τραβηγμένη ίσως στην Κορσική, λίγο πριν από θάνατό του.

Ο συγγραφέας-αεροπόρος δίπλα σ'ένα τζιπ. Φωτογραφία μη χρονολογημένη. Δωρεά στο Musée de l`air της Angers.









Ο Antoine de St- Exupéry  μπροστά στο αεροπλάνο του.





 Πηγή: Le monde

Δημοπρασία χειρογράφου του Αnt. de Saint- Exupéry. Παρίσι

Χειρόγραφο του Antoine de St-Exupéry βγαίνει στις 15 Ιουνίου σε δημοπρασία στο Παρίσι.  Η τιμή του υπολογίζεται στις 65-70.000 ευρώ. Είναι το χειρόγραφο των τελευταίων κεφαλαίων του "Pilote de guerre"  που έγραψε γύρω στα 1939-1940.

Το χειρόγραφο του Antoine de St- Exupéry ( φωτό)

Μεταξύ άλλων θα δημοπρατηθεί και επιστολή που ο S. Freud  έγραψε το 1912.

Η επιστολή του Freud ( φωτό)

Πηγή: Le nouvel Observateur

Mαργαρίτα Λυμπεράκη

Η διαδραστική αυτή αφίσα θα σας βοηθήσει να γνωρίσετε τα κυριότερα έργα της Μ.Λυμπεράκη. Κάνοντας κλικ πάνω σε κάθε εικόνα, μπορείτε να τη δείτε σε μεγέθυνση  και  να παρακολουθήσετε τα σχετικά βίντεο. Εναλλακτικά υπάρχει η δυνατότητα να την μελετήσετε   πατώντας το σύνδεσμο Gloster.com ( το διαδικτυακό τόπο με τον οποίο έγινε η αφίσα) και στη συνέχεια View full size. Λόγω των γλωσσικών περιορισμών του προγράμματος, δεν χρησιμοποίησα Ελληνικά. Πιστεύω όμως ότι θα τα καταφέρετε. Τοποθετώντας το ποντίκι πάνω σε κάποιες φωτογραφίες ή λεζάντες, εμφανίζεται μια κόκκινη γραμμή που λειτουργεί ως υπερσύνδεσμος και σας παραπέμπει σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες που περιέχουν χρήσιμες για το θέμα πληροφορίες

Για το επόμενο μάθημα με βάση τις πληροφορίες που περιέχονται στην αφίσα, να συντάξετε ένα σύντομο κείμενο για την εργογραφία της Μ.Λυμπεράκη και τη θεματική των έργων της.