Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας

 

Πομπηία: αρχαίο "street food"

 

Πηγή: Lifo

Δωδώνη.Το μαντείο των ήχων

H Πέργαμος και τα Ελληνιστικά Βασίλεια

Στο Μητροπολιτικό μουσείο της Νέας Υόρκης φιλοξενείται μέχρι τις  17 Ιουλίου  έκθεση με

264 έργα τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν υπό την αιγίδα  των βασιλικών αυλών των Ελληνιστικών βασιλείων και κυρίως της αρχαίας Περγάμου.Έργα από μάρμαρο και oρείχαλκο, γλυπτά από τερακόττα, αγγεία από γυαλί και άλλα αποκαλύπτουν την μεγάλη κληρονομιά των καλλιτεχνών της Ελληνιστικής περιόδου και την επίδραση που άσκησαν στη ρωμαϊκή τέχνη.

O M.Aλέξανδρος έφιππος.     1ος αι.π.Χ Μuseo Archeologico Nazionale.

Πηγή:Τhe  Met

Tα "περιφρονημένα"αριστουργήματα του Λούβρου

1.Ο μικρός σκύλος του Suse, χρυσό μενταγιόν ηλικίας 5.000 χρονών. Φέρει στην πλάτη του κρίκο, το πρώτο γνωστό παράδειγμα συγκόλλησης στην ιστορία της ανθρωπότητας.

2.Άγαλμα από γύψο:το αρχαιότερο έκθεμα του Λούβρου, ηλικίας 9.000 χρονών (Ain Ghazal, Iορδανία)

3. Άγαλμα χωρίς κεφάλι: Η βασίλισσα Napirasu,γυναίκα του βασιλιά του Ελάμ, αρχαίας χώρας στα Ν.Δ. του Ιράν (1300π.Χ.). Ζυγίζει δύο τόννους. Εσωτερικά από μπρούντζο, εξωτερικά  από χαλκό. 

4.Το βαπτιστήριο του St Louis:αριστούργημα της ισλαμικής τέχνης (γύρω στα 1330). Κατασκευάστηκε στην Αίγυπτο στη διάρκεια της δυναστείας των Μαμελούκων. Ο καλλιτέχνης το υπέγραψε έξι φορές, πράγμα ασυνήθιστο. Χρησιμοποιήθηκε για τη βάπτιση του LouisXIII  το 1606 και του γιου του Ναπολέοντα ΙΙΙ (1856).

5. Ταφικό μνημείο αφιερωμένο στο Philippe Pot, ιππότη του Χρυσόμαλλου δέρατος (τέλος Μεσαίωνα).

6.Μαρία Μαγδαληνή, έργο γερμανού καλλιτέχνη (1515-1520).

7. Το ρολόι της δημιουργίας του κόσμου (Παρίσι, 1754).

"Ζωή και θάνατος στην Πομπηία και στο Eρκολάνο"

Έκθεση μέχρι τις  29 Σεπτεμβρίου στο Βritish Museum με τίτλο "Life and death in Pompeii and Herculaneum".

Ο Αποξυόμενος της Κροατίας ( Μουσείο του Λούβρου)

To Μουσείο του Λούβρου παρουσιάζει, με την ευκαιρία του φεστιβάλ της Κροατίας στη Γαλλία «Croatie, la voici», τον "Αποξυόμενο της Κροατίας".

Το 1996 ένας ερασιτέχνης δύτης ανακάλυψε σε βάθος 45 μέτρων ένα μεγάλο άγαλμα στα ανοιχτά του κροατικού νησιού Lošinj,στην Αδριατική. Το άγαλμα, που μπορεί να είναι ρωμαϊκό ή ελληνιστικό αντίγραφο  ανδριάντα του 4ου αιώνα π.Χ., βρισκόταν σε άριστη κατάσταση. Το 1999 το άγαλμα ανασύρθηκε από το βυθό και συντηρήθηκε από τους αρχαιολόγους.


Πηγές:Louvre
Μuseumviews

Ο προϊστορικός οικισμός του Ακρωτηρίου (Σαντορίνη)

Αν δεν ήταν το ηφαίστειο, σήμερα δεν θα υπήρχε Σαντορίνη όπως την ξέρουμε, πολλώ δε μάλλον δεν θα υπήρχε Ακρωτήρι. Όσο κι αν αυτό φαίνεται σκληρό, είναι η πραγματικότητα που θα άκουγα να επαναλαμβάνεται πολλές φορές στη διάρκεια μιας πρόσφατης επίσκεψης στο νησί.

Για τον αρχαιολόγο κ. Χρίστο Ντούμα, το όνομα αλλά και η ζωή του οποίου έχουν συνδεθεί άρρηκτα με τον προϊστορικό οικισμό, και τον πλέον ειδικό για ένα νησί σαν κι αυτό, τον ηφαιστειολόγο κ. Γιώργη Βουγιουκαλάκη τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. (...)

Ηταν άνοιξη του 1613 π.Χ., το πολύ πρώτες μέρες του καλοκαιριού, όταν ξύπνησε το ηφαίστειο της Σαντορίνης, όπως λέει ο κ. Βουγιουκαλάκης. Σπόροι και γυρεόκοκκοι από ελιές, κωνοφόρα δέντρα, αμπέλια, δημητριακά και άλλα φυτά, που έχουν ανακαλυφθεί στο στρώμα των υλικών της έκρηξης μαρτυρούν την εποχή.

Για τη χρονολογία, όμως, που έχει αλλάξει αρκετές φορές τις τελευταίες δεκαετίες – ανάλογα με μεθόδους μέτρησης και επιστήμονες – φαίνεται, ότι μόλις τώρα μπορούμε να είμαστε περισσότερο ασφαλείς.

Ενα κλαδί ελιάς με ρίζες και φύλλα, που βρέθηκε στην καλδέρα του ηφαιστείου της Θήρας, επέτρεψε τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα και ο κ. Βουγιουκαλάκης προσδιορίζει πλέον την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, που ήταν «η μεγαλύτερη που έχει γνωρίσει το ανθρώπινο είδος τα τελευταία 10.000 χρόνια», όπως λέει, στο 1613 π.Χ. (συν-πλην 13 χρόνια).(...)


Εν ολίγοις η διάρκεια της έκρηξης, που έγινε σε τρεις φάσεις, πρέπει να ολοκληρώθηκε σε δύο ή τρία εικοσιτετράωρα, που προφανώς έμοιαζαν σαν η γη να ξαναγεννιόταν.

Η Σαντορίνη και τα κοντινά νησιά σε ακτίνα 50-60 χιλιομέτρων καταστράφηκαν ολοσχερώς, ο ηφαιστειακός χειμώνας που απλώθηκε έως τις περιοχές του ανατολικού Αιγαίου και της Μικράς Ασίας κράτησε δύο χρόνια, η θερμοκρασία έπεσε κατά δύο - τρεις βαθμούς, τα αλλεπάλληλα παλιρροϊκά κύματα, ύψους ως και 12 μέτρων είχαν σαρώσει τις ακτές των κοντινών νησιών και της βόρειας Κρήτης μέσα σε 20 λεπτά.

Οσο για τους κατοίκους είναι αδύνατο να σώθηκαν, όπου κι αν είχαν προφθάσει να πάνε, όσα πλοία κι αν είχαν…

Ισως αν εντοπισθεί το αρχαίο λιμάνι όπου είναι πιθανό να είχαν καταφύγει οι άνθρωποι τις τελευταίες, δραματικές ώρες της πόλης τους, να υπάρξουν απαντήσεις.

Άγνωστο, εξάλλου, πότε κατοικήθηκε εκ νέου το νησί. Θα χρειάστηκαν περί τα 50 - 60 χρόνια ώστε να επανέλθει σε μία κατάσταση που να επιτρέπει την ανθρώπινη διαβίωση, επισημαίνει ο κ. Βουγιουκαλάκης. Τα αμέσως επόμενα, ανθρώπινα ίχνη όμως εμφανίζονται γύρω στον 13ο - 12ο π.Χ. αιώνα (με τα έως τώρα δεδομένα τουλάχιστον), όπως διευκρινίζει ο κ. Ντούμας. (...)


Τα σπίτια τους είχαν δύο και τρεις ορόφους και πολλά δωμάτια. Τα πλούσια ήταν κτισμένα με πελεκητές πέτρες – γι΄ αυτό αποκαλούνται «ξεστές» –, ενώ τα υπόλοιπα από τούβλα λάσπης ενισχυμένα με άχυρα, ξύλα και γύψο. Με ξύλα και καλάμια έφτιαχναν τις στέγες και από πάνω έβαζαν πατημένο χώμα για δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη τον χειμώνα. Ιδέα, που ακολουθεί και το σημερινό βιοκλιματικό στέγαστρο.

Στην τριγωνική πλατεία του οικισμού ορισμένα από τα οικήματα μπορεί να ήταν καταστήματα, όπως λέει ο κ. Ντούμας, λίγο πιο κάτω μάλιστα πάνω από μία χαμηλή πόρτα υπάρχουν ακόμη οι τρύπες από τα δοκάρια, που στήριζαν ένα σκέπαστρο. Δύο τριβεία για σπόρους στην είσοδο και το εσωτερικό του σπιτιού αποδεικνύουν μία από τις ασχολίες των ανθρώπων, ενώ λίγο πιο κάτω έχουν απομείνει οι μύλοι του αλέσματος.

Αλλωστε – όπως θα συνέβαινε και στη συνέχεια στην Ελλάδα για πολλούς αιώνες – το ισόγειο ήταν αποθήκες, εργαστήρια ή μύλοι και αντίστοιχα οι πάνω όροφοι ήταν οι χώροι διαμονής των κατοίκων. Μόνο τέσσερα σπίτια έχουν ανασκαφεί πλήρως, λέει ο κ. Ντούμας και άλλα τρία μερικώς.

Εδώ βρέθηκαν διάφορα σκεύη και καλάθια με το περιεχόμενό τους καμιά φορά, δίχτυα, αγκίστρια, ακόμη και έπιπλα, όπως κρεβάτια και ένα ιδιαίτερης τέχνης τραπέζι.

Οι τοιχογραφίες που κάλυπταν το εσωτερικό των σπιτιών, όχι μόνον δείχνουν μία υπέροχη ζωγραφική αλλά αποτελούν πολυτιμότατη πηγή πληροφοριών για την κοινωνία, τη θρησκεία, το εμπόριο και τις άλλες ασχολίες των ανθρώπων.

Πηγή:Το Βήμα,25/10/2012 ( Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ).

Tάφος ρωμαϊκής εποχής στην Κόρινθο

Ένας τάφος της Ρωμαϊκής εποχής με εξαιρετικές τοιχογραφίες και τα χρώματά τους ανέπαφα, που βρέθηκε τον περασμένο Ιανουάριο κατά τη διάρκεια εργασιών διάνοιξης στη νέα εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών πρόκειται να μεταφερθεί «ολόσωμος» στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου προκειμένου να διασωθεί και να γίνει επισκέψιμος για το κοινό.
Κυρίως όμως απαιτείται η συντήρηση για τη διάσωσή του, όπως ανέφερε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ο διευθυντής Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων κ. Νίκος Μίνως.


Ο τάφος, που χρονολογήθηκε στον 3ο μ. Χ. αιώνα και έχει διαστάσεις 2,40 Χ 2,30 μ. είναι θαλαμοειδής και υπόγειος ενώ η σκεπή του σχημάτιζε καμάρα, η οποία όμως έχει καταρρεύσει - για τον λόγο αυτό έχει τοποθετηθεί ένα πρόχειρο στέγαστρο. Στο εσωτερικό του, υπήρχαν δύο λάρνακες εκ των οποίων η μία περιείχε γυναικεία ταφή, όπως αποδεικνύει το καταπληκτικό πορτρέτο μιας όμορφης νέας γυναίκας, που απεικονίζεται ξαπλωμένη σε κρεβάτι (τη λάρνακα).

Με ανοιχτόχρωμα μάτια, καστανοκόκκινα μαλλιά χτενισμένα ψηλά και σαρκώδη χείλη φέρει χρυσά (ζωγραφισμένα) σκουλαρίκια ενώ το σώμα της είναι καλυμμένο με κόκκινο κλινοσκέπασμα διακοσμημένο με κίτρινες, κυανές και λευκές ταινίες. Η τεχνοτροπία του έργου μάλιστα είναι ιδιαίτερη καθώς εντοπίζεται ανάμεσα στις αρχαίες τεχνικές και τα πορτρέτα Φαγιούμ. Η διακόσμηση όμως του τάφου δεν σταματά εκεί, αφού διάφορα μοτίβα στολίζουν το κάτω μέρος της λάρνακας, τους τοίχους περιτρέχουν γιρλάντες με ταινίες και φιόγκους ενώ ένα παγόνι κυριαρχεί στην μία πλευρά. Μέσα στον τάφο εξάλλου βρέθηκαν οστά, προφανώς από ανακομιδή.


Κατόπιν αυτών και προκειμένου να διασωθεί ο διάκοσμος απαιτήθηκε ειδική μελέτη για την τεκμηρίωση, τη διατήρηση των τοιχογραφιών και τη συντήρηση. Τη μελέτη συνέταξε η κυρία Μελίνα Φωτοπούλου από τη Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων και έλαβε τη θετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ. Όσο για την απόσπαση του τάφου και τη μεταφορά του εκπονείται άλλη μελέτη σε συνεργασία με τον μηχανικό κ. Δημήτρη Κορρέ, ειδικό σε παρόμοια έργα.


Να σημειωθεί ότι η λάρνακα δεν έχει ανοιχτεί, όπως ανέφερε όμως ο κ. Μίνως σε μία πρώτη έρευνα, που έγινε με χρήση κάμερας υπερύθρων, η οποία εισχώρησε από μια ρωγμή εντοπίστηκαν θραύσματα αγγείου και χώμα. Η δεύτερη λάρνακα πάντως, που έχει χτιστεί κατά μήκος του ανατολικού τοίχου δεν είναι τόσο καλοδιατηρημένη. Φέρει ωστόσο διάκοσμο από πράσινη γιρλάντα και μοβ λουλούδι.

Πηγή: CultureGreece.gr

Ο ναός της Γέννησης μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Η Unesco δέχτηκε το αίτημα των Παλαιστινίων και χαρακτήρισε το ναό της Γέννησης στη Βηθλεέμ μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς . Το Ισραήλ και οι Η.Π.Α επέκριναν την απόφαση, θεωρώντας ότι πίσω από το αίτημα των Παλαιστινίων κρύβονται κίνητρα περισσότερο πολιτικά παρά πολιτιστικά.Αλλά και η ελληνική, η καθολική και η αρμενική εκκλησία δεν υποστήριξαν το αίτημα, φοβούμενες ότι ο ναός της Γέννησης θα γίνει πολιτικό σύμβολο.

Πηγή: Le Figaro

Η Γκίζα σε τρισδιάσταση αναπαράσταση

Τρισδιάστατη αναπαράσταση της αιγυπτιακής νεκρόπολης της Γκίζας ετοιμάζουν οι Dassault Systèmes και ο αιγυπτιολόγος Peter der Manuelian, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Harvard.

O νεκρικός θάλαμος που ο Reinsner ανακάλυψε.

17 Απριλίου 1927: οι ομάδες του George Reinsner ανεβάζουν
 τη σαρκοφάγο της βασίλισσας 

George Reisner,εδώ σε τρισδιάστατη αναπαράσταση,
επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών από το 1902
 έως το 1942 στην Αίγυπτο και κυρίως στη Γκίζα.
 Άφησε μια τεράστια συλλογή
 αντικειμένων, φωτογραφιών σημειώσεων

Ανασκαφικές εργασίες στο ναό του  Menkaure. 5-3 - 1907

To παρεκκλήσι της βασίλισσας Mérésânkh III. 
Ανακαλύφτηκε το  1927 από τον George Reisner
 (φωτό  8-5- 1927).

Το εργοτάξιο  για την αποκάλυψη της Σφίγγας. 
Δεκέμβριος 1925

Το Musée des Beaux Arts της Βοστώνης φιλοξενεί μια 

πλούσια συλλογή αιγυπτιακών αρχαιοτήτων,

 προερχόμενων κυρίως από τις ανασκαφές του Reinsner 

Αναπαράσταση της τελετής για το άνοιγμα του στόματος . 
Στόχος της τελετής να ξαναδώσει ζωή
 στις πέντε αισθήσεις του τεθνεώτος

 Πηγή:Sciences et Avenir

H αποκατάσταση της Νίκης της Σαμοθράκης

Mετά τη θεαματική αποκατάσταση της Αγίας Άννας του Léonard de Vinci, το Λούβρο ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο και με τη Νίκη της Σαμοθράκης.Το άγαλμα, που χρονολογείται στο 190 π.Χ, ανακαλύφτηκε στη Σαμοθράκη το 1863 από το Champoiseau, αντι-πρόξενο της Γαλλίας και ερασιτέχνη αρχαιολόγο. Η θέση του, στην καρδιά του μουσείου, αναγκάζει όλους τους επισκέπτες να την προσκυνήσουν ακόμα και άθελά τους. 

Οι εργασίες αποκατάστασης θα αρχίσουν το 2013 και θα διαρκέσουν έξι μήνες. Στο Λούβρο αναζητούν τρόπους για να πραγματοποιήσουν τις εργασίες αυτές  χωρίς να στερήσουν τους επισκέπτους από το αγαλμάτινο είδωλό τους. Σκέφτονται  όλη η διαδικασία να διεξαχθεί μπροστά στα μάτια τους πίσω από ένα τζάμι ή να τους δώσουν την ευκαιρία να την ανακαλύψουν στη διάρκεια μιας βραδινής επίσκεψης.

Πηγή:Le Figaro

Ο homo neanderthalensis ζωγράφος;

Tα χέρια δημιουργήθηκαν πριν από 37.300 χρόνια

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science  αλλάζει τα δεδομένα στη χρονολόγηση των βραχογραφιών της Δ. Ευρώπης ( Ισπανίας, Γαλλίας, Ιταλίας).

Άγγλοι και Ισπανοί ερευνητές εφάρμοσαν μια νέα μέθοδο χρονολόγησης,  πιο αποτελεσματική από τον άνθρακα -14,   βασισμένη στο ουράνιο. Το ουράνιο επιτρέπει να χρονολογήσουμε μεταλλικά στοιχεία,  ενώ ο άνθρακας -14 περιορίζεται σε οργανική ύλη, όπως το κάρβουνο.Οι καλλιτέχνες όμως των σπηλαίων δεν χρησιμοποιούσαν μόνο κάρβουνο.

Η ομάδα των ερευνητών,  με επικεφαλής τον Alistair Pike, (Πανεπιστήμιο του  Bristol) αφαίρεσε ένα μικρό δείγμα ασβεστίτη από την  επιφάνεια πενήντα βραχογραφιών που βρίσκονται σε έντεκα σπήλαια στην Asturias και Cantabria στη βόρεια Ισπανία. Τα αποτελέσμα τους  εξέπληξαν . Ανακάλυψαν  ότι  στο εσωτερικό του ίδιου σπηλαίου πραγματοποιήθηκαν  έργα σε εποχές πολύ διαφορετικές  (από 41.000 μέχρι 22.000 χρόνια). Η πιο παλιά βραχογραφία (ένας κόκκινος κύκλος στο σπήλαιο El Castillo) χρονολογείται τουλάχιστον στα 40.800 χρόνια. Εκείνη όμως την εποχή ο Ηοmo sapiens δεν είχε φθάσει ακόμα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Θα μπορούσε λοιπόν να υπάρχει ένα είδος συνέχειας ανάμεσα στα αφηρημένα σχέδια του homo neanderthalensis και τις βραχογραφίες με τα ζώα του Homo sapiens  και όχι μια τομή, όπως συνήθως υποστηρίζεται. "Ακόμα και αν τα αποτελεσμάτα που παρουσιάστηκαν στο περιοδικό Science δεν αποτελούν απόδειξη ότι οι βραχογραφίες είναι έργο του ανθρώπου του Νεάντερταλ , δείχνουν ωστόσο ότι αυτή η υπόθεση είναι εύλογη" υπογράμμισε ο Francisco d'Errico  του Πανεπιστημίου του Bordeaux.

Πηγή: Le Figaro

Στα ἰχνη των δεινοσαύρων

Οι δεινόσαυροι άφησαν μια συναρπαστική κληρονομιά : ίχνη, ενσωματωμένα στην πέτρα, πριν από από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.

Πηγή: Foxnews

"Nomads and Networks"

Mερικές από τις ανακαλύψεις που προέρχονται από ταφικούς τύμβους του Καζακστάν ( κοντά στα σύνορα Ρωσίας- Κίνας) και  που αποδεικνύουν ότι οι νομαδικές κοινωνίες δεν ήταν λιγότερο ανεπτυγμένες  από κοινωνίες που ζούσαν μόνιμα εγκατεστημένες σε μια περιοχή παρουσιάστηκαν στην έκθεση "Nomads and Netwoks"

ταφικός τύμβος ( κουργκάν)

 

 H έκθεση έγινε στο Institute for the study of ancient word. New York University
 Δείτε το slideshow στο  nytimes

" Το άλογο:από την Αραβία στο Royal Ascot"

Aγαλματίδιο του 6/5αι.π.Χ. Φωτό: Tony Kyriakou

H έκθεση του Βρετανικού Μουσείου για το άλογο αναφέρεται στην σημασία του αλόγου για τους αρχαίους πολιτισμούς και την επίδραση του στην ιστορία της Μέσης Ανατολής από την εξημέρωσή του, γύρω στο 3.500π.Χ., μέχρι τις μέρες μας. Παρουσιάζεται επίσης η μακρά παράδοση της ιππασίας στη Βρετανία από την εποχή της εισαγωγής του αραβικού αλόγου  τον 18ο αιώνα μέχρι τα σύγχρονα αθλητικά γεγονότα, όπως το Royal Ascot και οι Ολυμπιακοί αγώνες.

Ασσυρία .9ος αι.

Η έκθεση περιλαμβάνει μία από τις αρχαιότερες απεικονίσεις αλόγου και του αναβάτη του. Πρόκειται για τερακότα που βρέθηκε στη Μεσοποταμία (Ιράκ), και  χρονολογείται γύρω στο 2.000 - 1.800 π.Χ.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2012.

Για την έκθεση διαβάστε εδώ  
Σχετική συνέντευξη στο Τhe Guardian

Και να μη ξεχνάμε και ένα παλιό άρθρο της εφ. H Kαθημερινή για "Το άλογο στο Βυζαντινό κόσμο"

Ανακάλυψη αρχαίων τοποθεσιών στο Ιράκ

Σαράντα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος περιοχές ανακαλύφθηκαν στο νότιο Ιράκ που χρονονολογούνται  από το 6.000 μέχρι το 1.000 π.Χ. Συνολικά στη χώρα έχουν καταγραφεί 12.000 τέτοιες περιοχές.

 Η αρχαιολογική έρευνα δεν αποτελεί προτεραιότητα για την ιρακινή κυβέρνηση. Εξάλλου οι συγκρούσεις στις περιοχές αυτές , που το 2006-2007 υπήρξαν πολύ έντονες, παραμένουν  αν και η έντασή τους έχει μειωθεί. 


Πηγή: Le Monde

Ο άνθρωπος Ötzi

Αναπαράσταση του Ötzi. Αρχαιολογικό Μουσείο του Ν.Τυρόλου

O άνθρωπος των παγετώνων Ötzi ανακαλύφθηκε στις Άλπεις το 1991. Είχε καστανά μάτια, ομάδα αίματος Ο, δεν μπορούσε να χωνέψει τη λακτόζη, είχε προδιάθεση στα καρδιαγγειακά νοσήματα και  συγγενεύει γενετικά με τους Κορσικανούς και τους Σαρδήνιους. Ήταν λεπτός, είχε ύψος 1,59μ και ζύγιζε 50 κιλά . Πέθανε σε ηλικία 45 ετών από αιμορραγία που προκλήθηκε από βέλος στον αριστερό του ώμο. Ο λόγος της παρουσίας του στις Άλπεις σε υψόμετρο 3200 μ παραμένει μυστήριο. Διατηρήθηκε σε απρόσμενα καλή κατάσταση για 5300 χρόνια στους παγετώνες.
Πηγή:Le Figaro

Μικροί έρωτες από το Βάνι της Γεωργίας συντηρούνται...

Mάσκες των μάγια

Έκθεση με μάσκες των μάγια από νεφρίτη στην Πινακοθήκη του Παρισιού μέχρι τις 10 Ιουνίου. Τις μάσκες αυτές τις τοποθετούσαν στο νεκρό και πίστευαν ότι έτσι θα κερδίσουν την αιώνια ζωή.