Α.Π.Τσέχωφ, Μια ανιαρή ιστορία

«Ξέρω περί τίνος  θα κάνω διάλεξη, αλλά δεν ξέρω πώς θα την κάνω, από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω. Δεν έχω στο μυαλό μου καμιά έτοιμη φράση, μου φθάνει όμως να ρίξω μια ματιά στο ακροατήριο – η αίθουσα είναι φτιαγμένη αμφιθεατρικά -  και προφέροντας το στερεότυπο «στο προηγούμενο μάθημα μείναμε στο…»  οι φράσεις με τις μακρόσυρτες αράδες πετούν μέσα απ’ την ψυχή μου και ύστερα – ποιος με πιάνει!  Μιλάω γρήγορα, με πάθος, χωρίς σταματημό και θαρρώ πως δεν υπάρχει καμιά δύναμη που θα μπορούσε  να διακόψει τη ροή του λόγου μου. Για να τα λες καλά, δηλαδή όχι βαρετά  και προς όφελος του ακροατηρίου, πρέπει  εκτός απ’ το ταλέντο να έχεις και επιδεξιότητα και εμπειρία, πρέπει να έχεις  την πιο καθαρή αντίληψη τόσο των δυνάμεών σου, όσο και αυτών που λες αλλά και αυτού που συνιστά το θέμα της διάλεξής σου. Επιπλέον, πρέπει να είσαι τετραπέρατος και οξυδερκής, να μη χάνεις ούτε δευτερόλεπτο το οπτικό σου πεδίο από τα μάτια σου.

Ο καλός μαέστρος, μεταφέροντας τη σκέψη του συνθέτη κάνει ταυτόχρονα  είκοσι δουλειές: διαβάζει την παρτιτούρα, κινεί την μπαγκέτα, παρακολουθεί τον τραγουδιστή, κάνει κίνηση προς τα πλάγια, μια στο τύμπανο μια στο κόρνο και ούτω καθεξής. Το ίδιο  κι εγώ όταν παραδίδω το μάθημα. Μπροστά μου έχω εκατόν πενήντα διαφορετικά άτομα και τριακόσια μάτια να με κοιτάζουν κατά πρόσωπο. Ο δικός μου σκοπός είναι να υπερνικήσω αυτή την πολυκέφαλη Ύδρα. Αν στο κάθε λεπτό της διδασκαλίας μου έχω σαφή αντίληψη το αν και κατά πόσο με προσέχει και με καταλαβαίνει τότε την έχω στο χέρι. Ο έτερος αντίπαλός μου βρίσκεται σε μένα τον  ίδιο. Είναι  η ατέλειωτη ποικιλία από μορφές, φαινόμενα και κανόνες, που επηρεάζουν πολλές σκέψεις, δικές μου ή ξένες. Κάθε λεπτό

που περνάει πρέπει να έχω την ικανότητα ν’ αρπάξω από αυτό το τεράστιο υλικό ό, τι είναι πιο σημαντικό  και αναγκαίο και τόσο γρήγορα, καθώς ρέει ο λόγος μου, ώστε να εκφράζω τη σκέψη μου σε τέτοια μορφή, που είναι προσιτή στην αντίληψη της Ύδρας και να προκαλεί την προσοχή της, συνάμα δε, πρέπει  να φροντίζω επιμελώς, ώστε οι σκέψεις να μεταδίδονται όχι σαν ένα σύμφυρμα, αλλά με μια καθορισμένη τάξη, απαραίτητη για τη σωστή σύνθεση της εικόνας την οποία θέλω ν’ αναπαραστήσω. Πέρα από αυτά προσπαθώ έτσι ώστε ο λόγος μου  να είναι λογοτεχνικού επιπέδου, οι ορισμοί μου σύντομοι και ακριβείς, η διατύπωση όσο γίνεται απλή και ωραία. Κάθε λεπτό πρέπει να συγκρατώ τον εαυτό μου, να μην ξεχνώ ότι έχω στη διάθεσή μου μόνο μία ώρα και σαράντα λεπτά. Με δυο λόγια έχω πολλή δουλειά. Την ίδια ώρα θα πρέπει να είμαι και επιστήμων και παιδαγωγός και ρήτορας. Θα ήταν άσχημο για σας, αν ο ρήτορας νικήσει τον παιδαγωγό και τον επιστήμονα  ή το αντίθετο..

            Διδάσκεις  ένα τέταρτο, μισή ώρα και ξάφνου παρατηρείς, ότι  οι φοιτητές αρχίζουν να ρίχνουν ματιές στο ταβάνι ή στον Πιοτρ Ιγνάτιεβιτς*, ο ένας  βγάζει από την τσέπη του το μαντήλι, ο άλλος  κάθεται στη θέση του πιο βολικά, ένας τρίτος χαμογελάει με κάποια σκέψη που κάνει… Αυτό σημαίνει ότι η προσοχή στο μάθημα είναι σε κάμψη. Ανάγκη να λάβω τα μέτρα μου. Με την πρώτη κατάλληλη ευκαιρία λέω κάποιο καλαμπούρι. Εκατόν πενήντα πρόσωπα χαμογελούν, τα μάτια λάμπουν χαρούμενα  και ακούγεται για λίγο το βουητό της θάλασσας… Γελάω κι εγώ. Η προσοχή αναζωογονήθηκε και μπορώ να συνεχίσω.

Κανένα άθλημα, καμία διασκέδαση, κανένα παιχνίδι δεν μου έχει δώσει τόση απόλαυση, όσο οι διαλέξεις μου στο μάθημα. Μόνο σ’ αυτές  μπορούσα να δοθώ ολόκληρος με πάθος και τότε καταλάβαινα  ότι η έμπνευση  δεν είναι επινόηση των ποιητών, υπάρχει στην πραγματικότητα. Και νομίζω ότι ακόμα και ο Ηρακλής μετά τον πιο εντυπωσιακό άθλο του δεν θα αισθανόταν τόσο γλυκιά εξάντληση, όπως εγώ μετά τη διάλεξη.»

(Α.Π.Τσέχωφ, Μια ανιαρή ιστορία, εκδ. Ερατώ, Αθήνα, 2009, σε.35-38)

*Πιοτρ Ιγνάτιεβιτς: ειδικός παθολογοανατόμος ο οποίος εκτελούσε την ανατομή των πτωμάτων με σκοπό να καθορίσει την μεταθανάτια διάγνωση.

"Τιτανικός"

Στην έκθεση "Tιτανικός" που πραγματοποιείται στη Porte de Versailles στο Παρίσι γίνεται πιστή αναπαράσταση του εσωτερικού του Τιτανικού αλλά και παρουσίαση 280 αντικειμένων που ανασύρθηκαν από το ναυάγιο. Σύμφωνα με τον επιμελητή της έκθεσης Paul-Henri Nargeolet, ο Τιτανικός ήταν το πιο πολυτελές πλοίο της εποχής του. Για να ταξιδέψεις σε καμπίνα Α' θέσης έπρεπε να πληρώσεις 2.500 δολλάρια που αντιστοιχούν σε 57.000 σημερινά. Υπήρχαν όμως και καμπίνες που έφθαναν τα 4.500 δολλάρια, με σημερινές δηλ. τιμές γύρω στα 100.000 δολλάρια.

Ο απόπλους του Τιτανικού το 1912

 

 Πηγή Le Figaro

Υπολογιστής και σχολική επιτυχία

Σε μια μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 29 Μαΐου από το National Bureau of Economic Research, δύο αμερικανοί επιστήμονες, οι Robert W. Fairlie και Jonathan Robinson,  καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η χρήση του προσωπικού υπολογιστή από τους μαθητές δεν αυξάνει τη  σχολική επιτυχία.

Το αμερικανικό κράτος αλλά και πολλά ευρωπαϊκά κράτη έχουν δαπανήσει τα τελευταία χρόνια τεράστια ποσά για να εξασφαλίσουν στους μαθητές υπολογιστές και να μειώσουν  την απόκλιση  στις ψηφιακές δεξιότητες που παρατηρείται ανάμεσα σε μαθητές των οποίων οι οικογένειές τους μπορούν να τους εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε υπολογιστή και σε μαθητές που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Για να πραγματοποιήσουν τη μελέτη τους οι δύο επιστήμονες διένειμαν υπολογιστές σε 1230 παιδιά 15 σχολείων της Καλιφόρνιας. Παράλληλα μελέτησαν και παιδιά με ανάλογα κοινωνικά, φυλετικά και σχολικά χαρακτηριστικά  που συνέχισαν τη φοίτησή τους στο σχολείο όπως γινόταν μέχρι τότε. Τα παιδιά αυτά είχαν πρόσβαση μόνο σε υπολογιστή του σχολείου τους, αφού τα δημόσια αμερικανικά σχολεία διαθέτουν ένα υπολογιστή για τρεις μαθητές, ζούσαν όμως σε σπίτια χωρίς σύνδεση στο internet .

Μετά από δύο σχολικά έτη καμία αλλαγή δεν παρατηρήθηκε στις επιδόσεις των μαθητών που διέθεταν προσωπικό υπολογιστή στο σπίτι. Η έρευνα έδειξε ότι αυτά τα παιδιά αφιέρωσαν λίγο περισσότερο χρόνο για τα μαθήματά τους σε σύγκριση με αυτά που δεν διέθεταν υπολογιστή στο σπίτι, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να έχει κάποια επίδραση στην επίδοσή τους.

Στη Γαλλία η μελέτη των αποτελεσμάτων του προγράμματος "Κάθε μαθητής γυμνασίου και ένας φορητός υπολογιστής"(="Un collégien, un ordinateur portable") κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα.

Πηγή:Le Monde

Άγνωστα σχέδια του Μιχαήλ Αγγέλου

Σχέδια με κάρβουνο του Μιχαήλ Αγγέλου (1475-1564)  αποκαλύφθηκαν σε μυστικό δωμάτιο της βασιλικής του San Lorenzo στη Φλωρεντία. Το δωμάτιο αυτό,  που ήρθε στο φως το 1975 στη διάρκεια εργασιών συντήρησης, βρίσκεται κάτω από το παρεκκλήσιο με τους τάφους των Μεδίκων.

Κατά την πολιορκία της πόλης από τους Ισπανούς το 1529, ο Μιχαήλ Άγγελος έμεινε κλεισμένος στο στενό αυτό δωμάτιο (7μ.X2μ.) για τρεις μήνες. Τους τοίχους του κάλυψε  με σχέδια που θα χρησιμοποιούσε για τις μελλοντικές του δημιουργίες.

Ο χώρος δεν είναι επισκέψιμος για λόγους ασφαλείας.

Πηγή: Le Figaro

H εγγονή του Picasso για τη δημοπρασία δύο πινάκων του παππού της

Στις 6 Ιουνίου ο οίκος Sotheby's  έβγαλε  σε δημοπρασία δύο πίνακες του Πικασό που είχε στην κατοχή της η εγγονή του Μarina. Ο πίνακας "Palette et tête de taureau", (1938) αγοράστηκε από έναν έμπορο αντί 1.393.500 ευρώ , ενώ η αρχική εκτίμηση ήταν 1,5 εκατ. ευρώ και η "Femme assise en robe grise,"(1943) αντί 3.739.500 ευρώ' η αρχική εκτίμηση ανέβαζε το ποσό στα 2,5 με 3,5 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα θα πάνε για φιλανθρωπικό σκοπό.

Η εγγονή του μεγάλου καλλιτέχνη δηλώνει απογοητευμένη, αφού πίστευε ότι οι πίνακες θα έπιαναν υψηλότερη τιμή.    Αντιλαμβάνεται όμως ότι "οι καιροί είναι δύσκολοι"!

Πηγή:Le Figaro

To πιο μικρό σχολείο του κόσμου στη Γεωργία

O Βacho Tsiklauri, εννέα χρονών, είναι ο μόνος μαθητής του σχολείου του. Το χωριό του, που βρίσκεται 100 χιλιόμετρα βόρεια της Τυφλίδας, έχει μόνο τριάντα κατοίκους.

Ο Βacho είναι το μοναδικό παιδί  που πηγαίνει στο δημοτικό. Στο χωριό υπάρχουν και τρεις έφηβοι που πηγαίνουν στο γυμνάσιο ενός χωριού, τέσσερα χιλιόμετρα πιο μακριά από το δικό τους.

Κατάλογος παρουσιών και βαθμών του σχολείου.

Ο Βacho στην τάξη με τη δασκάλα του Lia Tsiklauri, 47 χρονών.

Στη Γεωργία ο μέσος μισθός ενός εκπαιδευτικού ανέρχεται σε 0,78 lari/ ώρα (=36 λεπτά)

Η Γεωργία, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, είχε το 2011 το υψηλότερο ποσοστό αλφαβητισμού στον κόσμο.

Το βράδυ η Lela Mackhashvili, 39 χρονών, κάνει ενισχυτική διδασκαλία στο Bacho.

Πηγή:Le Monde

"Οι Macchiaioli 1850-1874. Ιταλοί ιμπρεσσιονιστές;"

Οι Macchiaioli, που γύρω στα 1855 συγκρότησαν στην Φλωρεντία μια ομάδα
επαναστατών καλλιτεχνών,  υιοθέτησαν το υποτιμητικό όνομά τους από ένα ανώνυμο δημοσίευμα στο Τύπο το 1862.

Θεωρούνται  ιδρυτές της σύγχρονης ιταλικής ζωγραφικής. Έχουν κοινά στοιχεία με τους ιμπρεσσιονιστές και επηρέασαν σημαντικά τους ιταλούς σκηνοθέτες, όπως τον Luchino Visconti και τον  Mauro Bolognini. 

Πηγή:Musée d'Orsay

Οι καλλιτέχνες της αρχαίας Αιγύπτου στο Λούβρο

Μέχρι τις 22 Ιουλίου στην πτέρυγα Richelieu του Λούβρου πραγματοποιείται  έκθεση  με θέμα :"Η τέχνη του περιγράμματος, το σχέδιο στην αρχαία Αίγυπτο"  με 80 έργα από μουσεία της Γερμανίας, Ιταλίας και Βελγίου.

Προφίλ της Νεφερτίτης, XVIII δυναστεία. Petrie Museum of Egyptian Archaelogy, Λονδίνο. 

Ο Mahou κάνει προσφορές στον Άμμωνα, την Μουτ και τον Μeresger, XIX δυναστεία. Museo Egizio, Τορίνο. 

Πορτραίτο του Senenmut, XVIII δυναστεία. Χατσεπσούτ, Τούθμωσις III. New York MMA. 

Το κεφάλι του Ραμσή VI με το βασιλικό στέμμα. XVIII δυναστεία. Τμήμα Αιγυπτιακών αρχαιοτήτων. Λούβρο. Παρίσι. 

Ποντίκι και γάτα. Ramesside, Ασβεστόλιθος. Musées Royaux d'Art et d'Histoire, Βρυξέλλες 

Γυναίκα μυρίζει ένα λουλούδι XVIIIe δυναστεία. Kestner Museum, 1962-69, Αννόβερο

Λατρεία του χελιδονιού και της γάτας. XIX δυναστεία (Ραμσή ΙΙ). Museo Egizio, Τορίνο.

Πηγή:Le monde

"Ο θησαυρός του Παναγίου Τάφου" στις Βερσαλλίες

Δώρα που πιστοί, μεταξύ των οποίων και δυτικοί βασιλιάδες, πρόσφεραν στον Πανάγιο τάφο και τα οποία βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορα μέρη των Αγίων Τόπων εκτίθενται μέχρι τις 14 Ιουλίου στο παλάτι των Βερσαλλιών και στο Maison de Chateaubriand στο Châtenay-Malabry.